Maagdenvliesherstel

Het maagdenvlies is een veelbesproken term. Hoewel het woord ‘maagdenvlies’ anders doet vermoeden, is hierbij geen sprake van een vlies. Tijdens de embryonale ontwikkeling begint het uitwendige geslacht (genitalia externa) van het embryo vorm te krijgen. De genitale wallen fuseren en vormen bij de man de balzak en bij de vrouw de binnenste en buitenste schaamlippen.

Bij de vrouw blijft een slijmvliesplooi met een opening (introitus vaginae) in het midden over; deze slijmvliesplooi vormt uiteindelijk het hymen ofwel de hymenale ring, wat ook wel maagdenvlies wordt genoemd. Het hymen of de hymenale ring beschermt de ingang van de schede en bestaat uit een klein, dubbel gelaagd, cirkelvormig weefselrandje dat als een kraagje net achter de ingang van de vagina zit.

De grootte en vorm van het hymen en de hymenopening varieert zeer sterk per persoon en verandert naarmate een vrouw ouder wordt. Bij de één is het randje dun, glad en elastisch, bij de ander wat dikker, ruwer en stugger. De hymenopening kan wijd of nauw zijn, maar er is altijd sprake van een opening waaruit menstruatiebloed naar buiten kan.

Over het hymen ofwel de hymenale ring ofwel het maagdenvlies bestaat veel onbegrip. Zo zijn de volgende mythen onwaar:

  • Het hymen is een gesloten vlies.
  • Een intact hymen is een bewijs van maagdelijkheid.
  • Het hymen is flinterdun en kan al inscheuren bij paardrijden, turnen of bij het inbrengen van een tampon.
  • Het hymen scheurt of beschadigt altijd bij de eerste geslachtsgemeenschap van een vrouw met bloedverlies tot gevolg.
  • Na onderzoek van het hymen kan een arts een schriftelijk bewijs van maagdelijkheid afgeven.
  • Onderzoek van het hymen kan bij verdenking van een zedenmisdrijf seksueel misbruik bevestigen of uitsluiten.
  • Alle vrouwen worden geboren met een hymen.

Maagdenvliesherstel is een foutieve term omdat het maagdenvlies niet kan worden beschadigd. Er valt dus ook niets te herstellen. Bij een operatief maagdenvliesherstel wordt het hymen niet plastisch-chirurgisch hersteld, maar gecorrigeerd. De correctie zorgt dat er zekerheid ontstaat dat de patiënt vaginaal bloed zal verliezen tijdens het eerstvolgende seksuele contact. Om geen nieuwe termen in het leven te hoeven roepen houden we toch de termen maagdenvliesherstel en hymenreconstructie aan.

In religies en culturen die eisen dat een meisje als maagd in het huwelijk treedt, wordt het maagdenvlies en bloedverlies tijdens de huwelijksnacht vaak zeer belangrijk gevonden. Of een meisje in het verleden seksueel contact heeft gehad, kan echter nooit worden achterhaald, ook niet door middel van het maagdenvlies of bloedverlies.

Sommige mensen denken dat de man tijdens de huwelijksnacht door het maagdenvlies dringt, het “vlies” daardoor scheurt en dat de vagina zodoende bloed verliest. Dit zou het bewijs zijn dat een vrouw tot dan toe maagd was. Zoals hierboven staat beschreven is dit pertinent onjuist. Dit maakt een operatief maagdenvliesherstel nietszeggend en dus overbodig. Middelen als zetpillen die bloedverlies nabootsen zijn veel minder rigoureus en zeker zo doeltreffend als een operatieve ingreep.