Liposuctie / Liposculpture

Veel mensen hebben aanleg voor hardnekkige vetophopingen die niet of lastig verdwijnen middels intensieve lichaamsbeweging en krachttraining. Hoewel voldoende lichaamsbeweging in combinatie met een gezond dieet de beste methode is om het lichaam in vorm te houden, biedt dit in bepaalde gevallen van vetstapeling geen oplossing. Plaatselijke vetophopingen in buik, heupen, billen, onder- en bovenbenen, knieën, armen, hals of onderkin, kunnen het silhouet van het lichaam aanzienlijk ontsieren. En wanneer de natuurlijke alternatieven om van dit vasthoudende vet af te komen tevergeefs zijn opgebruikt, kan dat leiden tot grenzeloze frustratie en uiteenlopende lichamelijke en psychische klachten. Gelukkig is er, voor diegenen liposuctie uitgevonden.

Begin jaren ’70 werd liposuctie voor het eerst toegepast. De techniek was toentertijd een stuk minder geavanceerd dan tegenwoordig. Door gebrek aan ervaring was liposuctie destijds ook minder veilig en doelmatig. Het principe was echter hetzelfde. Met een buis die was aangesloten op een vacuüm pompsysteem werd onderhuids vetweefsel weggezogen waardoor de lichaamscontouren versmalden.

Liposuctie wordt vaak verward met liposculptuur. Liposuctie werd vroeger uitgevoerd met relatief grote canules (zuigbuizen) waarmee dieper in het lichaam vet werd weggezogen. Tegenwoordig gebruikt men veel dunnere canules en zuigt men steeds dichter aan het huidoppervlak vet weg. Dit vet kan eventueel in andere delen van het lichaam worden ingespoten. Alleen de specifieke handeling van het inspuiten van lichaamseigen vet werd voorheen liposculptuur genoemd. Veel mensen zijn de benaming ‘liposculptuur’ gaan gebruiken voor de moderne, verfijndere methode van liposuctie, omdat de uitdaging van de ingreep vooral zit in het herconstrueren van het lichaam en niet zozeer in het wegzuigen van het vetweefsel. Voor het opvullen van bepaalde lichaamsdelen met lichaamseigen vetcellen, worden tegenwoordig veelal de Engelse termen lipostructure en lipofilling gebruikt.

Liposuctie moet niet worden gezien als een methode om af te vallen, maar als verfraaiing en versmalling van de lichaamscontouren. Vetverwijdering gaat niet gepaard met een sterke afname van overgewicht. Daar is nog steeds een vermageringsdieet en veel lichaamsbeweging voor nodig. Daarenboven wordt het mooiste resultaat verkregen wanneer de patiënt er reeds alles aan heeft gedaan om op streefgewicht te geraken en een ideaal figuur te bewerkstelligen. Zo wordt het duidelijk waar de hardnekkigste vetophopingen zitten die perse met behulp van liposuctie moeten worden verwijderd.