Bilvergroting – De operatie

Een bilvergroting wordt uitgevoerd door een plastisch chirurg en vindt plaats in een ziekenhuis of privékliniek. De operatie geschiedt onder algehele verdoving oftewel narcose en duurt doorgaans één tot drie uur, afhankelijk van de complexiteit van de behandeling.

Hoewel de patiënt zelf de grootte van de bilimplantaten bepaalt, is het niet aan te bevelen om af te wijken van de aanbevelingen van de plastisch chirurg. Een plastisch chirurg heeft een professionele kijk op lichaamsverhoudingen en schat doorgaans goed in met welke implantaten een optimaal resultaat kan worden bereikt. Voor een zo natuurlijk mogelijk effect dienen de implantaten in verhouding te zijn met de rest van het lichaam.

Implantaten verschillen qua grootte, oppervlak, vulling en vorm. Het oppervlak van het omhulsel is – afhankelijk van het beoogde resultaat – glad of ruw. Een bilimplantaat is rond of anatomisch van vorm en de vastheid ervan ligt tussen dat van zachtere vrouwelijke borstimplantaten en hardere mannelijke pectorale implantaten.

Elk implantaat bestaat uit een hulsel van stugge siliconen en wordt gevuld met een hoogcohesieve siliconengel. Siliconengel als vulmiddel geeft doorgaans het meest natuurlijk ogende resultaat. Tevens kan een dergelijke gel niet lekken wanneer de prothesewand barst. Op siliconenimplantaten wordt doorgaans 10 tot 20 jaar garantie gegeven.

Een implantaat kan onder, boven of tussen de bilspier worden geplaatst. Een implantaat dat onder de bilspier wordt geplaatst geeft doorgaans een natuurlijker effect. Dit is echter pijnlijker dan het inbrengen van een implantaat boven de bilspier tot slechts onder de huidvetlaag. Voor zowel stevigheid als authenticiteit kan het implantaat worden vastgezet tussen de bilspier (intramusculair) waar derhalve een incisie in dient te worden gemaakt.

Wanneer de implantaten op hun plek zitten zullen de operatiewonden worden gehecht. De onderhuidse incisie zal laag voor laag met oplosbare hechtingen worden gedicht. De huid zal met enkele niet-oplosbare hechtingen of een speciale lijmachtige vloeistof worden gedicht.

De littekens komen meestal te vervallen in de bilplooien. In ernstiger gevallen lopen ze door tot op de buitenkanten van de dijbenen. Soms wordt er – afhankelijk van de operatiesituatie – voor gekozen om de incisie in de onderrug te maken, tussen het staartbeen en het heiligbeen. Het litteken vervalt dan deels in de bispleet. Het voordeel hiervan is dat er slechts één litteken achterblijft. Het genezingsproces van littekens kan tot 18 maanden na de operatie duren.

Nadat de operatiewonden zijn gehecht, zullen de bilimplantaten langzaamaan worden ingekapseld door lichamelijk weefsel. Kapselweefsel kan samentrekken waardoor plooien en randen in de billen ontstaan. Soms kan het zelfs permanent harde en pijnlijke billen veroorzaken. Een ruwe prothese maakt de kans op vertekenende kapselvorming en gevoelige billen kleiner.